13-04-14

TERRASGEDICHTEN

Een

 

het is haar zomer

en dat is goed.

ze voelt de zon op haar schouders

de zonnebril is moe van haar dragen

het is een luie avond.

 

Hij geeft wat verkoeling

zwoel en zacht zo aangepast

uit hoge glazen de cava

spiegels van spiegels zo aandoenlijk

 

opmerkelijk zichzelf

bijna volmaakte leegte

een pointe

 

 

 

 

Twee

 

 

zij wisselde van naam

gaat nu schuil in het verkleinwoord

van de lengte en de breedte der dingen

 

zij laat je raden  naar het waarom

het went want zij leerde het weten

zo hoort het voor het oog in de kijker

 

nu koud of warm

wat wil je van haar weten ?

ze houdt het proper

maakt je kaal in haar schaduw het went

 haar zitje van zomers misprijzen

 

wat moet je met een dame

die er geen is maar een kreng?

 

 

 

 

Drie

 

 

Dan vervolgt zij elegantie

de gulden snede van haar mes

een tuinfeest voor iedereen

chique luchtbellen op ontploffen

 

Hoe mooi is de zomeravond 

in zijn rosse avondjurk

de perken  gloeien de tongen lossen

 

Overvloedige dis in deze ijstijd

het zakencijfer zingt zijn credo

de maan blijft romig naakt  maar onveranderd stil

 

19:02 Gepost door ingrid lenaerts | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.