04-03-13

de verwantschap

Het was dat verblijf in die vergeethoek
waar weinigen willen belanden .

ik sprong op je schouder, jij was groot en sterk
als het schitterend goud van de zon
het zilveren strand om me in  te wentelen
als een marmotje in je warmte
de staalblauwe lucht was nooit een fictie
het water reikte me de hand
en nam me op wanneer ik wou

ik kuste je golven  als een openbaring
het zout gaf me de zweepslag 
je doordrongen zilt te proeven

geen moment heb ik het me beklaagd
bij jou de investigatie te plegen.

sinds jaren zit ik nu onderdak
in alle kamers van blijvend verlangen
verwantschap te behouden.

22:30 Gepost door ingrid lenaerts | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.