02-11-11

moeder

Heel lang geleden, ik was pas tien
ging je veel te vlug van ons heen
zoals een sneltrein met enkele haltes
en dan de terminus van het leven bereikt
 
Het is binnenkort weer november, zo vaak
donkere dagen en weemoed tegen wil en dank
elk jaar mis ik je meer en meer,  zo absoluut
het wortelt diep in mij, ik heb er geen woorden voor.
 
Geen plaats meer om te gedenken gewoon weg
alle resten op het kerkhof werden geruimd voor beter
urbanisatie en vooruitgang moesten  met volle rechten
ik kan je alleen in al mijn herinneringen plaatsen.

Ingrid Lenaerts
 
     

23:46 Gepost door ingrid lenaerts | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.